_|★-/★/*★*\★\-★|_
هر چه افراط کنم، عشق علی کافی نیست
هرچه زیبا بسرایم، غزلی کافی نیست
قطره ای از یم او گوهر ناب است و بدل
هفت دریا دُرْ و لعل بدلی کافی نیست
هر چه نفرین به بقایای ابوسفیان کم
هرچه دلباخته باشم به ولی کافی نیست
گر بنامند مرا تندرو و افراطی
تا ابد در ره نور ازلی کافی نیست
ای ولای تو ز جانهای جهان شیرینتر
در مَثل مزّه ی نهر عسلی کافی نیست
بره هایی که سحر هدیه و شب دزدیدند
تا بنامند شهی را دغلی، کافی نیست
لم یزل سلطنتت در دل خوبان جهان
گرچه این سلطنت لم یزلی کافی نیست
می ما خّمّ ِْغدیر است و نی ما ملکوت
خامه و لوح و قلم را عملی کافی نیست
صد رحیمی اگر عمری ز علی گفت و شود
شعر مداحی هر صوت جلی کافی نیست
*★*★*★*★*★
سلام بر شما پیشاپیش نوروز 93 رو براتون تبریک عرض میکنم
به چکاوک بسپار
که به دلهای ترک خورده نگاهی بکند
و به باران بسپار
که بخواند از تو و بریزد سر این تلخی دنیای کثیف
و صدایی که از آواز سبکباری اسبت پیداست
به دل دلنگران من شیدا برسد
وقتی در یک دین یا مذهب خاصی یک کاری خیلی ثواب داشته باشد یا واجب باشد باید رهبران آن دین یا مذهب بیشتر و پررنگ تر از همه این کار را انجام بدهند
حالا یا واقعا سر مبارک حضرت زینب سلام الله علیها به چوبه محمل خورده یا نخورده و حالا اگر خورده و شکسته باشد یا ایشان عمدا سرشان را به محمل زده اند یا در اثر حرکت شتر اتفاق افتاده و جزو مصیبتهای اسارت ایشان بوده است
ولی آنچه اهمیت دارد این است که آیا پیشوایان مذهب شیعه هیچ گاه در عزای حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام که بزرگترین مصیبتهاست با قمه به سر خود زده اند ؟ و هرگز سر خود را شکسته اند ؟ و هیچ روایتی در مورد ثواب بودن این کار یا اینکه خود آن حضرات این کار را انجام داده باشند وجود دارد ؟
اگر دقت کنیم افرادی که قمه زنی را تبلیغ می کنند هیچ دلیلی به جز خواب یا اینکه سر حضرت زینب با چوبه محمل شکسته است ندارند ، بیشتر این افراد می گویند که نباید با عزاداران امام حسین کار داشته باشیم و بگذاریم هر جور که دوست دارند عزاداری کنند مگرنه دچار قهر و غضب حضرت ابالفضل العباس علیه السلام خواهیم شد ، آنها وقتی شخص متدینی در اثر سانحه تصادف یا گاز گرفتگی یا غیره از دنیا می رود فورا با فرصت طلبی تمام این حوادث را به مخالفت شخص مصیبت دیده با قمه زنی و دستگاه عزای اباعبدالله الحسین علیه السلام منسوب می کنند ، به خوبی به یاد دارم که فرد متدینی از اعضای بسیج برای کسب معاش خانواده اش در توابع شهر گوگان در سال 82 با موتور زیر یک کامیون خاور رفت و به طرز فجیعی از دنیا رفت وبلافاصله فرصت طلبان مرگ این شخص را انتقام حضرت ابالفضل از این فرد بسیجی عنوان کردند یا در همان سالها فرد دیگری ( آقای موسوی ) در همین شهر که تزریقات و پانسمان و ختنه و .... انجام می داد با انفجار گاز شهری از دنیا رفت و فرصت طلبان در همه جا جار زدند که فرد مذکور از پانسمان زخم سر یک فرد قمه زده خودداری کرده و دچار غضب حضرت عباس یا امام حسین علیه السلام شده است اما کسی نبود که از این عالی جنابان بپرسد که چرا غضب حضرت عباس شامل مراجعی که فتوا و حکم به حرام بودن قمه زنی و جلوگیری از این کار کرده اند نشده است ، چرا حضرت عباس آقای خامنه ای را غضب نکرده و زورش به یک دهاتی بدبخت بیچاره رسیده است چرا غضب حضرت عباس شامل حال امام خمینی و مراجع دیگر نشده است
یک بار یکی از این آقایان از یک کشف و شهود در باغ ملک از توابع تبریز خبر می داد که یک نفر در خواب امام زمان را دیده و ایشان به آن فرد گفته اگر این کار حرام بود چرا مراجع قبل از آقای خامنه ای حرام نکردند ؟! در حالی که با وجود فشار عوام تعداد زیادی از مراجع فتوای به حرمت قمه زنی داده اند اما این افراد با سوء استفاده از بی خبری عوام هر ادعائی که شدنی باشد مطرح و شایع می کنند
اگر خدا بخواهد ادامه دارد .....
امیدوارم این یکی دیگه آخرین شعری باشه که در انتظار یار سروده میشه البته فقط به این دلیل که اون یار گلعذار و آن بهار پرشرار در زمین بی قرار خیمه زده باشه
غمت زمین و زمان را به دست طوفان داد
شبت چه فر و شکوهی به عمق عرفان داد
همین که گریه ما را به ماه می بردند
زمین تبسم گل را به آبگردان داد
دگر به طاقت طاق زمانه بوی شما
به هر چه شعر به جز انتظار پایان داد
نگر به کوری چشمان زار صد یعقوب
نبود چشم ، تباهی به بیت الاحزان داد
ز بس که خسته شدم در تلاتم شب تار
دلم چو آهوی در خون تپیده ای جان داد
بیا بیا که شدم کافری خرابه نشین
و کافشین سر خم را به دست شاهان داد